23 mei 2025 Naar Siena

23 mei 2025 Bezoek aan Siena

23 mei 2025 Bezoek aan Siena

Vanmorgen zijn wij vroeg opgestaan en via een binnenweg dwars door

de Chianti naar Siena gereden. Het was veel draai- en klimwerk over smalle

weggetjes. Ik had een parkeergarage in Siena uitgezocht die voor mij heel

gunstig lag. Helaas kon mijn tomtom de garage niet vinden en daarom heb ik maar

het adres van de garage ingevuld.Maar ook dat werkte niet.

Wij naderden Siena en de weg kwam mij niet bekend voor. Ik had

natuurlijk al op google maps alles bestudeerd. We reden om Siena heen, kwamen

langs andere parkeergarages, waarvandaan het voor mij te ver lopen was naar het

centrum. Rinske had haar navigatie op haar mobiel aangezet en loodste me de

stad in. Helaas was er geen parkeergarage, maar wel een bordje met ZLT (Zona

Limito Trafica). Ik kon niet meer keren en een boete is tussen de 80 en de 332

euro.

Rinske, lief als ze is, loodste me door het oude centrum met kleine, smalle straatjes met veel bochten, naar boven, naar beneden en vlak langs de Piazza del Campo. Op de Piazza del Mercato in het centrum zetten we weer even de auto neer en Rinske stelde haar navigatie weer in op haar mobieltje. Na een tijdje rijden herkende ik opeens de poort waar ik onderdoor moest en vonden we de parkeergarage. Op -1, dat is drie etages lager, vonden we een mooi plekje. Dat betekende natuurlijk ook weer drie keer rondjes draaien naar beneden. Eenmaal uit de auto gingen we eerst naar keurige toiletten en liepen we richting Duomo, de kathedraal van Siena. Dit omdat wij toch al vrij hoog stonden en de kathedraal hoog ligt. Desalniettemin was het nog een hele klim.

Onderweg kwamen we langs een leuk tentje, waar ik een broodje at en Rinske iets wat ik er niet aantrekkelijk uit vond zien. Ik zag chocolade, pistache en andere ondefinieerbare dingen.

Op het plein voor de Duomo stond een grote mensenmassa. Groepen, gidsen met vlaggetjes, de hele reutemeteut. En natuurlijk een rij om de kathedraal in te komen. Ik mocht met voorrang naar binnen omdat ik niet zo lang kan staan en Rinske mocht mee. De façade van de kathedraal is schitterend. Er is gebruik gemaakt van verschillende kleuren marmer namelijk wit, roze en groen. Veel van de beelden zijn gemaakt door Pisano. De meeste zijn echter kopieën. De portalen hebben een gotische spits. Als voorbeeld voor de gevel diende de dom in Orvieto.

De kathedraal uit de helft van de 12^de eeuw en begin 13^de eeuw is geweldig en indrukwekkend. De marmeren vloer is bedekt met mozaïeken en een ervan had al tijdens een eerder bezoek veel indruk op mij gemaakt. Het gaat hier om het Bijbelverhaal “de Kindermoord in Bethlehem onder keizer Herodus”. Verder zijn er voorstellingen van andere bijbelse taferelen, deugden, allegorieën en Sibillen. De mozaïeken zijn voor een deel bedekt met tapijt om ze te beschermen. Het kostte twee eeuwen om de vloerpanelen te maken. De gotische gewelven zijn voorzien van flonkerende sterren. Ik vind het interieur van de kathedraal indrukwekkend. De prachtige, achthoekige preekstoel is ook van Nicola Pisano en gemaakt tussen 1266 en 1268. Hij rust op negen zuilen van graniet, porfier en groene marmer. Zij worden ondersteund door leeuwen en leeuwinnen die hun prooi schijnen te verslinden. Verder zien we panelen uit het leven van Christus. Op de kroonlijst langs het schip en het koor staan de terracotta bustes van 172 pausen en 36 keizers.

Heel erg mooi was ook de bibliotheek, de Libreria Piccolomini, met oude boeken en prachtige beschilderingen. Deze bibliotheek werd gesticht door kardinaal Francesci Piccolomini, de latere paus Pius II. Er zijn waardevolle handschriften in ondergebracht en het ook boeken. Aan het begin van de 16^de eeuw werd de ruimte beschilderd met prachtige fresco’s waarop gebeurtenissen uit het leven van Paus Pius II zijn afgebeeld. Heel langzaam schuifelde iedereen langs de prachtige fresco’s en boeken.

Wij verlieten de kathedraal weer en daalden af naar het Piazza del Campo, dat een stuk lager ligt. Dat is voor mij niet altijd gemakkelijk, want de straatjes zijn zeer steil en de trappen hebben geen leuningen. Dus als leuning diende Rinske. Met een hand op haar schouder daalden we

af, terwijl we af en toe een winkeltje met heerlijkheden langskwamen die we dan ook kochten. Chocolade gevuld met limocello, met kokos, aceto balsamico met kersen, wat ik overigens veel te duur vond.

We bereikten de Piazza en vonden een plekje op een van de terrasjes. Rinske bestelde weer een cappuccino maxi en ik hield het bij een colaatje. Wij genoten van het uitzicht op het plein. Je kunt je niet voorstellen dat hier twee keer per jaar de Palio (het vaandel), een ruiterwedstrijd, gereden wordt. De paarden hebben geen zadel en vaak gebeuren er ongelukken, zowel met de paarden als met de ruiters. De verschillende wijken, contrades, strijden dan tegen elkaar. De Palio dateert uit 1287. Bij de race moeten de ruiters drie ronden maken over het schelpvormige Piazza. De race duurt enkele minuten en het record staat op 1 minuut en 13 seconden.

Het werd weer tijd om de parkeergarage op te zoeken. Ik vind het altijd een hele kunst om die weer terug te vinden, maar voor Rinske met haar mobiel in de hand was het geen enkel probleem. Wel voor haar moeder, zonder mobiel maar met stokken. Het was namelijk een hele klim en als ik nu niet afgevallen ben weer ik het niet meer. Onderweg kwamen we langs een auto waar twee mannetjes van de Policia Stradale in zaten en ik legde hun mijn probleem voor, hoe ik de ZLT was binnengereden. Dat bleek geen enkel punt. Ik moest alleen als ik in de caravan terug was op internet een formulier invullen met mijn gegevens en die van mijn invalidenkaart.

Verder ging het naar de garage. Het bleek dat je slechts 15 minuten had om eruit te rijden nadat je betaald had. We besloten dat ik maar vooruit zou lopen en zou appen als ik bij de auto was, want eerlijk gezegd, zo snel ben ik niet. Maar bij de auto aangekomen kon ik haar niet meer appen of bellen. Er was in de garage geen wifi. Ik ben gewoon in de auto op Rinske gaan zitten wachten want die zou het wel begrijpen. En dat was ook zo. We reden de parkeergarage weer naar boven via de “schroef” en reden eruit.

Wij wilden via de superstrada en de autostrada terugrijden, maar op de een of andere manier sloeg ik verkeerd af en kwamen we op een hele andere weg terug. Maar ook die was prima. Nadat ik een deel van een berm had meegenomen omdat ik verblind werd door het zonlicht en nadat ik een grote steen voor onze caravan op een haar na miste, waren we toch weer veilig teruggekeerd op de camping.

’s Avonds hebben we op Bram en Lejla gepast en konden Gilles en Alma samen uit eten gaan.

Lejla ging lief slapen nadat ze een kort filmpje had gekeken en we liedjes hadden gezongen. Bram had echter andere plannen. Die was het er totaal niet mee eens dat hij moest slapen. Maar ja, op een gegeven moment heeft hij toch de strijd maar opgegeven en is hij in slaap gevallen.