Bad Zwischenahn

24 september

Vandaag weer mooi weer, wat ben ik toch een bofkont! Eerst vijf weken zonder regen maar wel met hitte in Italië, Zwitserland en Duitsland. Daarna zon in Engeland en nu weer mooi weer! Ik had dingen meegenomen om binnen te doen, maar daar kom ik niet aan toe. Zoals vandaag. Ik ben weer weggeweest. Ik was al vroeg wakker en heb de was opgevouwen (ja, wassen doe ik hier ook).

Om 10 uur reed ik weg, richting Duitsland. Ik moest namelijk eerst tanken en omdat ik toch naar Duitsland wilde had ik mijn route zo uitgezocht dat ik langs een groot benzinestation langs de provinciale weg kon tanken. En dat was in Rhede, net over de grens. Ik geloof nu dat ik zo langzamerhand alle N wegen hier gereden heb. De N33 (grotendeels 4-baans), de N 367, de N 368, de N 969, de N 972, allemaal 2-baans en best wel linke wegen waar veel ongelukken gebeuren.

Ik tankte vol. Het scheelde 20 cent per liter met hier en mijn tank stond onder een kwart dus er ging heel wat in. Als je er toch min of meer langs komt loont het. Ik had gelezen dat het in Bad Zwischenahn, waar ik naar toe wilde, betaald parkeren was en daarom kocht ik twee flesjes water, betaalde met cash en kreeg zo kleingeld.

Ik reed een paar kilometer terug naar de Autobahn richting Emden/Oldenburg. Daarna passeerde ik weer de voor mij bekende knooppunten en om half twaalf stond ik mooi op een parkeerplaats. Ik mocht er maar twee uur blijven staan. Ik stond vlakbij het kerkje wat ik wilde bezoeken. Dat zou om 11 uur opengaan volgens de site. Maar hij ging pas om twee uur open. Ik ben eerst maar eens een tijdje in het zonnetje gaan zitten. [e-1f60e] Daarna moest ik mijn parkeerschijf verzetten zodat ik tijd had tot half 3. [e-1f607]Ik liep door het stadje op zoek naar iets lekkers om te eten. Het werd een visrestaurant, annex viswinkel. Ze hadden echt heerlijke dingen en zo veel! Ik koos garnalen met roerei en gebakken aardappelen, een combinatie die hier veel gegeten wordt, net zoals garnalen met roggebrood en spiegelei. Toen ik de prijs hoorde heb ik maar wat anders gekozen. Het kostte namelijk 30 euro. En dat terwijl ik vorige week in Greetsiel nog 9 euro betaalde voor de garnalen. Wel heb ik voor vanavond gerookte heilbot meegenomen.

Je kon in dit restaurant ook een vissermansontbijt bestellen. Ik moet er niet bij stilstaan dat ik dat allemaal op moet eten: gerookte palingfilet, gerookte zalm, heet gerookte zalm op roerei en gebakken aardappelen, ALS ONTBIJT! En dat was goedkoper dan de garnalen. Maar ik genoot nu van mijn scampi’s. Daarna liep ik weer verder en zag ik hele leuke schoenen. Nu je begrijpt het al, die verdwenen in mijn rugzak, natuurlijk wel nadat ik ze betaald had. [e-1f60a]

Zo langzamerhand werd het tijd om naar het kerkje te gaan. De tweeëneenhalf uur waren voorbijgevlogen. Dat komt natuurlijk ook door het schitterende weer. Ik liep weer langs het hele grote meer, de Zwischenahner See en gelukkig, het kerkje was open. Aan de buitenkant is hij heel apart en mooi (ik heb de buitenkant al een keer beschreven toen ik op weg was naar de Baltische staten of Polen, maar de binnenkant nog niet.) Daarna stap het kerkje binnen en weet je niet wat je ziet, zo mooi. Je moet het zien om het te geloven. Het was in ieder geval de rit waard. Ik heb natuurlijk foto’s gemaakt maar die geven niet echt weer hoe mooi het was. Galerijen van hout in een blauwgroene kleur met talrijke afbeeldingen erop. Het altaar, een meesterstuk. “Het laatste Oordeel” in de absis, het orgel….

Het kerkje is gebouwd rond 1124. Alleen al de buitenkant is een plaatje met zijn aparte entree met twee kleine torentjes. Je ziet verschillende soorten stenen: onderin keien, daarboven bakstenen, kloostermoppen en er zijn ook grote, vaak rechthoekige granieten blokken gebruikt. Men vindt er ook tufsteen. Er is ontzettend veel aan de buitenkant af te lezen. Maar dat haalt het dus niet bij de binnenkant.

Het fresco in de absis, het “Laatste Oordeel”, is in 1904 blootgelegd. Het was het belangrijkste werk van de oorspronkelijke middeleeuwse beschilderingen. Er was tijdens de Reformatie overheen gestukt, zoals zo vaak gebeurde. Maar de meeste indruk op mij maakte de beschilderde galerijen. Ik ga ze niet stuk voor stuk beschrijven, ik hoop dat de foto’s een beetje een idee van dit kerkje geven. En mocht je in de buurt zijn moet je het zeker bezoeken! Als je naar Berlijn rijdt, bijvoorbeeld, zou je via de Oostzeeroute kunnen gaan en dan kom je erlangs. Die is trouwens ook veel rustiger dan de “normale” route via Hannover.

Om half drie werd het weer tijd om naar huis te gaan. Het was toch nog wel een stukje rijden, maar de auto, Tom en ik hadden er zin in. Het is gek, als ik naar huis wil maakt Tom geen problemen! Eigenlijk was ik vrij snel alweer thuis in mijn dierentuin. Postbus legen, de kippen verzorgen, eieren rapen, vissen eten geven en de kat een snoepje. Het was weer een hele fijne dag.